22.12.14

Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος

Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος


Απο τη Συλλογη Του κόσμου (1978).
Θα σας πω πώς έγινε
Έτσι είναι η σειρά

Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο
δρόμο του έναν χτυπημένο
Τόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκε
Τόσο πολύ λυπήθηκε
που ύστερα φοβήθηκε

Πριν κοντά του vα πλησιάσει για να σκύψει να
τον πιάσει, σκέφτηκε καλύτερα
Τι τα θες τι τα γυρεύεις
Κάποιος άλλος θα βρεθεί από τόσους εδώ γύρω,
να ψυχοπονέσει τον καημένο
Και καλύτερα να πούμε
Ούτε πως τον έχω δει

Και επειδή φοβήθηκε
Έτσι συλλογίστηκε

Τάχα δεν θα είναι φταίχτης, ποιον χτυπούν χωρίς να φταίξει;
Και καλά του κάνουνε αφού ήθελε vα παίξει με τους άρχοντες
Αρχισε λοιπόν και κείνος
Από πάνω να χτυπά

Αρχή του παραμυθιού καλημέρα σας

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Νοηματική απόδοση
Η ποιήιρια εξηγεί πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος. Κάποια μέρα, ένας καλός άνθρωπος συνάντησε στο δρόμο του έναν άλλο άνθρωπο πεσμένο κάτω και χτυπημένο. Τον λυπήθηκε έτσι που τον είδε πεσμένο αλλά συνάμα φοβήθηκε. Σκέφτηκε λοιπόν πως κάποιος άλλος από όσους βρίσκονται τριγύρω θα βρεθεί να τον βοηθήσει και προτίμησε να κάνει πως δεν τον είδε καθόλου. Εξάλλου, σκέφτηκε, αν δεν έφταιξε σε κάτι, δε θα τον χτυπούσαν. Και με τη σκέψη αυτή άρχισε να τον χτυπά κι ο ίδιος.

"Ο Καιόμενος", Τάκη Σινόπουλου (Σημειώσεις)

"Ο Καιόμενος", Τάκη Σινόπουλου




Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος.
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα.
Ήταν στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του
μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται.
Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;
Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.
Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.
Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.

Σημειώσεις


Το ποίημα εντάσσεται στη συλλογή «Μεταίχμιο Β’» η οποία εκδόθηκε στα 1957. Αναφέρεται στην αυτοπυρπόληση, την έσχατη μορφή προσωπικής διαμαρτυρίας των διάφορων απελπισμένων ιδεολόγων.

Νοηματική απόδοση
Ένας άνθρωπος από τα πλήθος βλέπει κάποιον να καίγεται και το δηλώνει ταραγμένος στους άλλους. Όλοι στρέφουν τα μάτια τους σε εκείνον που αυτοπυρπολείται μαζί και ο ποιητής, που αναγνωρίζει στο πρόσωπό του, τον άνθρωπο με τον οποίο πριν από λίγο προσπάθησαν να επικοινωνήσουν, αλλά εκείνος αρνήθηκε να μιλήσει. Ο ποιητής θλίβεται από την πράξη του αλλά δεν σπεύδει να του προσφέρει βοήθεια. Εξάλλου εκείνος δεν τη ζητά.

Έτσι, παραμένει αμέτοχος, μια και η κατάσταση είναι δύσκολη και φοβάται τις συνέπειες από οποιαδήποτε συμμετοχή του στο γεγονός. Για αυτό και μένει να παρακολουθεί τον άνθρωπο να αυτοπυρπολείται, σύμβολο ξεχωριστό και φωτεινό, σαν τον ήλιο. Αντιλαμβάνεται πως στη δύσκολη αυτή εποχή που ζει, δύο μπορεί να είναι οι στάσεις των ανθρώπων: να βρίσκονται μέσα στη φωτιά ή απ’ έξω και να χειροκροτούν όσους τολμούν να διαμαρτύρονται. Ο ποιητής διστάζει να πάρει κάποια θέση ανάμεσα στις δύο αυτές στάσεις και διχάζεται.


11.8.14

«Το Θεατρικό Παιχνίδι ως Εργαλείο για την Ανάδειξη και την Καταπολέμηση των Φαινομένων της Καταπάτησης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων».






Το σχολικό έτος 2013 - 2014 εργαστήκαμε πάνω στο περιβαλλοντικό πρόγραμμα «Το Θεατρικό Παιχνίδι ως Εργαλείο για την Ανάδειξη και την Καταπολέμηση των Φαινομένων της Καταπάτησης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» στο 2ο ΓΕΛ Αμπελοκήπων.


Το πρόγραμμά μας είχε δύο συνιστώσες: Από τη μια ήταν ένα θεατρικό εργαστήρι με στόχο να γνωρίσουν οι μαθητές τη θεατρική τέχνη, να χαρούν, να παίξουν, να ξεδώσουν και να συνεργαστούν. Από την άλλη ήταν μια ομάδα προβληματισμού πάνω σε σύγχρονα φαινόμενα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο ρατσισμός, η μετανάστευση, η βία, η ισότητα των δύο φύλων κ.ά. ήταν κάποια από τα θέματα που μας απασχόλησαν και που πιστεύουμε πως πρέπει να θίγονται στο σχολείο. Ζητούμενό μας όμως δεν ήταν μόνον η ενημέρωση ή μόνον η ανάδειξη αυτών των θεμάτων, αλλά και η αναζήτηση λύσεων, η ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας, μα και της ενσυναίσθησης των μαθητών μέσα από τις θεατρικές τεχνικές. 


24.6.14

Προτεινόμενο Θέμα Έκθεσης για Τεχνολογία και Φυσικό Περιβάλλον




Ένας νέος πλανητικός τουρισμός στον «ζωντανό χάρτη» του κόσμου
Η επόπτευση της Οικουμένης εν τω γίγνεσθαι

Η χρήση των προγραμμάτων τού Google Εarth και πιο πρόσφατα τού Live Μaps επιτρέπει την επόπτευση και την πλοήγηση επάνω από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Το πρώτο πράγμα που αναζητούν οι χρήστες είναι το σπίτι τους και κατόπιν σιγά σιγά επεκτείνουν την πλοήγηση σε διάφορα τοπία ή πόλεις της Γης. Το υλικό είναι τόσο εκτεταμένο ώστε σίγουρα αυτός ο νέος πλανητικός τουρισμός μέσα από το δωμάτιο του κάθε χρήστη δεν εξαντλείται καθόλου εύκολα. Η ιδέα της επόπτευσης του κόσμου και της εστίασης σε κάθε σημείο χωριστά είναι τόσο παλιά όσο η ιδέα ότι ένα θεϊκό μάτι βρίσκεται κάπου ψηλά και βλέπει τα πάντα χωρίς εμπόδιο. Η ίδια μεταφυσική πλάνη διακατέχει τον χρήστη τού Google Εarth, ενώ το Live Μaps τού δίνει ακόμη τη δυνατότητα να βλέπει την τρισδιάστατη όψη των κτιρίων και των πόλεων. Η ιδέα ότι ο κόσμος είναι τόσο μικρός επιβεβαιώνεται από τη χρήση της τεχνολογίας στις επικοινωνίες, αλλά και από την παγκοσμιοποίηση της πληροφορίας και της οικονομίας. Η γήινη σφαίρα δεν είναι πια ένα άθροισμα διαφορετικών τόπων σε απόσταση, αλλά ένα δυναμικό πεδίο πλοήγησης και στόχευσης εδώ ή εκεί, σε ένα αναπαραστατικό πεδίο εικονικής πληροφορίας.
Αυτά τα προγράμματα είναι μάλλον ακόμη στην αρχική φάση της ανάπτυξής τους. Τα αρχεία της πλανητικής εποπτεύσεως διαρκώς θα διευρύνονται. Ο όρος του «ζωντανού χάρτη» ακόμη τώρα σημαίνει ότι ο χάρτης τελεί υπό συνεχή ενημέρωση. Αύριο μπορεί να σημάνει την απευθείας αναμετάδοση, πέρα από τη μορφή των πολλαπλών δορυφορικών φωτογραφιών στη μορφή δορυφορικών λήψεων βίντεο. Τότε η παρακολούθηση της εικόνας του κόσμου θα είναι για τους χρήστες παρακολούθηση συγχρονίας, δηλαδή δεν θα εποπτεύεται η Γη όπως είναι αλλά η Γη καθώς γίνεται. Κάθε αλλαγή, κάθε μετασχηματισμός, κάθε αφήγηση στο φλοιό της Γης θα καταγράφεται κάνοντας τη σύγχρονη ιστορία του κόσμου ένα ενιαίο μέγα γεγονός από το οποίο δεν θα μπορεί να αποδράσει κανείς. […]
[…] Αν σερφάροντας στον παγκόσμιο χάρτη πλησιάσει ο πλανητικός τουρίστας τον Περσικό Κόλπο και διατρέξει τις ακτές του, σίγουρα θα συναντήσει τα νέα τεχνητά νησιά στην παραλία τού Ντουμπάι. Εκτός από τα φοινικόσχημα νησιά, θα συναντήσει ένα άθροισμα 300 νησίδων που είναι υπό κατασκευή και συγκροτούν την εικόνα του παγκόσμιου χάρτη με τις έξι ηπείρους. Πρόκειται για ένα σύνολο «παραδείσιων» συμπλεγμάτων ιδιωτικών κατοικιών που αγοράζονται ήδη από «επώνυμους» κατοίκους όλου του κόσμου.
Ο φλοιός της Γης ανασχηματίζεται. Το πετρέλαιο που συνεχίζει ακόμη να αντλείται από τα έγκατά της μετασχηματίζεται σε εκτοξευόμενη έρημο: ειδικά εξοπλισμένα πλοία εκτοξεύουν τη γη της ερήμου και τη μετατρέπουν σε νέους κόσμους νησιών. Οι πλανητικοί τουρίστες βεβαίως χωρίζονται σε τουρίστες δύο κατηγοριών: σε εκείνους που σερφάρουν στον πλανήτη μέσα από το δωμάτιό τους και σε εκείνους που αγοράζουν και κατοικούν στις νέες ηπείρους τού World Ιsland. Σε κάθε περίπτωση κυριαρχεί η φαντασίωση των ανθρώπων ότι ο κόσμος είναι μια μπάλα, που με την απουσία μιας υπέρτατης δύναμης θεϊκής ο καθένας είναι σε θέση να την περιστρέφει στα χέρια του όπως -για να χρησιμοποιήσω την έκφραση ενός μεταπτυχιακού φοιτητή της Αρχιτεκτονικής- ένα γατάκι στριφογυρίζει παίζοντας αμέριμνο μια μπάλα από μαλλί.
Ίσως η παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία έχει άμεση επίδραση στις συμπεριφορές ευημερίας, να ενισχύσει περαιτέρω το δυνητικό πλανητικό τουρισμό καθώς τα τεχνητά νησιά και οι άλλοι υπό κατασκευή παράδεισοι μοιάζει, προς όφελος του οικουμενικού περιβάλλοντος, να μπαίνουν σε κρίση και να μετατρέπονται σε ερείπια προτού καν ολοκληρωθούν.
Ζήσης Κοτιώνης, «Ένας νέος πλανητικός τουρισμός στον “ζωντανό χάρτη” του κόσμου» (διασκευασμένο), Αρχιτέκτων , ΒΗΜΑ ΙΔΕΩΝ - Τεύχος 27/9/2009

25.5.14

Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα: Θρησκευτικός Τουρισμός - Ένα Ταξίδι στη Σερβία

Το σχολικό έτος 2013-2014 μάς δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχουμε σε μια καινοτόμο δράση αναλαμβάνοντας το περιβαλλοντικό πρόγραμμα με τίτλο «Θρησκευτικός Τουρισμός: Μεσαιωνικά Μοναστήρια και Ορθοδοξία Πόλος Έλξης και Οικονομικής Ανάπτυξης μιας Χώρας», που τελικά επιλέχτηκε να είναι η Σερβία.

Η ιδέα για το συγκεκριμένο πρόγραμμα δεν μάς ήρθε ξαφνικά. Τα τελευταία χρόνια όλο και πληθαίνουν οι τουρίστες που επιλέγουν μέρη στα οποία υπάρχει και θρησκευτικό ενδιαφέρον. Και μια τέτοια χώρα, την οποία επισκέπτονται και πολλοί Έλληνες ακριβώς για αυτό το λόγο, είναι η Σερβία με τα πολυάριθμα μοναστήρια της και τη διάχυτη παντού ατμόσφαιρα Ορθοδοξίας.

Από την άλλη, είναι γεγονός πως τις τελευταίες δεκαετίες η χώρα μας έχει ανοίξει την αγκαλιά της σε όλους τους βαλκάνιους λαούς και πολλοί από τους μαθητές μας έχουν καταγωγή από βαλκανικές χώρες. Ως εκπαιδευτικοί έχουμε συνειδητοποιήσει την επιτακτική ανάγκη να φέρουμε όλους τους μαθητές σε επαφή με την Ιστορία και την Παράδοση των γειτονικών χωρών, προκειμένου να αρθεί ο φόβος για το διαφορετικό, για το Άλλο. Στόχος μας είναι η συνειδητοποίηση πως με τους γείτονές μας πιο πολλά μάς ενώνουν, παρά μάς χωρίζουν και πως οι Βαλκάνιοι που τόσες φορές έχουν συγκρουστεί στη διάρκεια της Ιστορίας, είναι καιρός να αφήσουν τα παλιά μίση και τα εθνικιστικά παραληρήματα στη λήθη.


Σκοπός μας ήταν να σταθούμε στους σημαντικότερους σταθμούς της Ιστορίας της Σερβίας, στις σημαντικές ιστορικές προσωπικότητές της, στους παγκοσμίου φήμης επιστήμονές της, αλλά και στην Ορθόδοξη Σερβία!

Θέλαμε οι μαθητές μας να γνωρίσουν τα περίφημα μοναστήρια της χώρας αυτής, και να μάθουν για τις ομοιότητες και τις διαφορές Ελλήνων και Σέρβων Ορθοδόξων. Ακόμη, επιθυμία μας ήταν να εισαγάγουμε τους μαθητές στην ιδέα του θρησκευτικού τουρισμού. Γιατί επισκέπτονται οι τουρίστες τη Σερβία; Γιατί τα μοναστήρια έχουν τόσους πολλούς επισκέπτες; Τι οικονομικό όφελος έχει η χώρα από το θρησκευτικό τουρισμό και τι προϊόντα παράγονται στα μοναστήρια; Και αυτά λοιπόν ήταν ερωτήματα που τέθηκαν και συζητήθηκαν με τους μαθητές μας, με στόχο τον προβληματισμό και την παραγωγή ολόπλευρης σκέψης.

Αποκορύφωμα του περιβαλλοντικού μας προγράμματος ήταν η τετραήμερη εκδρομή στη Σερβία, όπου δόθηκε η ευκαιρία στους μαθητές να επισκεφτούν τα μέρη για τα οποία είχαν προηγουμένως προετοιμαστεί και να κερδίσουν πολύτιμες εμπειρίες.

Εξίσου σπουδαία ήταν και η δράση που πραγματώσαμε στη Μονή Βλατάδων, στην παλιά πόλη της Θεσσαλονίκης, όπου και εκεί ο μαθητές άδραξαν την ευκαιρία να δουν και να μάθουν για ένα ορθόδοξο μοναστήρι της Βυζαντινής περιόδου, στο πλαίσιο της τοπικής μας Ιστορίας.

Το τελικό προϊόν του προγράμματός μας είναι μια ειδική έκδοση που έγινε από μαθητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα με στόχο να κατατεθεί η προσπάθειά μας και να αποτελέσει έναυσμα και για νέες προσπάθειες.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ οφείλουμε στην Κα Δέσποινα Μιχελάκη, υπεύθυνη των Περιβαλλοντικών Προγραμμάτων Δυτικής Θεσσαλονίκης για τη βοήθεια και την εμψύχωση. Και φυσικά ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τον διευθυντή του 2ου ΓΕΛ Αμπελοκήπων, κ. Νικόλαο Αναγνώστου για τη στήριξη και τη θετική του διάθεση.  Ευχόμαστε ολόψυχα και τις επόμενες χρονιές να συνεχίσουμε με την ίδια δημιουργικότητα και θέληση, με στόχο την παραγωγή και άλλων περιβαλλοντικών προγραμμάτων.

Την ειδική μας έκδοση μπορείτε να τη δείτε παρακάτω: