1.9.11

To Κορίτσι που Πήδηξε στο Χρόνο


Το Κορίτσι που Πήδηξε στο Χρόνο: Αυτός είναι ο τίτλος μιας ιαπωνικής anime ταινίας που παρακολούθησα πρόσφατα και που αξίζει να παρακολουθήσουν και όσοι είναι δεκαεπτά ετών και όσοι επιθυμούν να επιστρέψουν και πάλι σε εκείνη την ηλικία...

Το κορίτσι που πήδηξε στο χρόνο είναι η Makoto, μια δεκαεπτάχρονη μαθήτρια λυκείου που περνάει "τις φάσεις" της: Η Makoto δεν τα πηγαίνει και πολύ καλά με το χρόνο, αφού αργεί να ξυπνήσει το πρωί για το σχολείο· είναι αρκετά έξυπνη, αλλά δεν είναι και τόσο καλή μαθήτρια· είναι ομορφούλα, αλλά δεν είναι και πολύ δημοφιλής.  Θα έλεγε κανείς πως είναι μάλλον αγοροκόριτσο, αφού "η καλύτερή της" είναι όταν στον ελεύθερό της χρόνο παίζει baseball με τους δυο αγαπημένους φίλους της, τον Kosuke και τον Chiaki.
Μια μέρα, λοιπόν, καθώς η Makoto, έτρεχε με το ποδήλατό της συνειδητοποίησε ότι δεν "έπιαναν" τα φρένα της με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με ένα διερχόμενο τρένο. Αντί να συμβεί όμως το μοιραίο, η Makoto κατόρθωσε να γλιτώσει επιστρέφοντας πίσω στο χρόνο και αλλάζοντας έτσι τα γεγονότα, ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση. Σοκαρισμένη από το παράδοξο που της συνέβη εκμυστηρεύτηκε αυτή της την εμπειρία στη θεία της, η οποία την καθησύχασε λέγοντάς της πως κάτι τέτοιο είναι φυσικό να συμβαίνει σε παιδιά της ηλικίας της. Από εκείνη τη μέρα και μετά η Makoto άρχισε να επιδίδεται σε "βουτιές" πίσω στο χρόνο σε μια προσπάθεια να εξερευνήσει αυτή της την ικανότητα, αλλά και να αλλάξει καταστάσεις προς το καλύτερο, όπως τουλάχιστον πίστευε μέχρι τότε. Βέβαια, τα πράγματα από εκεί και  πέρα πήραν μια παράξενη τροπή που αξίζει να ανακαλύψει κανείς παρακολουθώντας την ταινία...

Οι λόγοι για τους οποίους μου άρεσε η ταινία και τη συστήνω είναι αρκετοί. Πρώτα από όλα είναι μια πολύ τρυφερή ταινία "εφηβείας". Οι χαρακτήρες είναι ανέμελοι νέοι με άγχη και ανασφάλειες που φαντάζουν το παν όταν είσαι έφηβος: τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα, τα ερωτήματα για το πώς μας "βλέπουν" οι άλλοι, τα απίστευτα διλήμματα και η έλλειψη αποφασιστικότητας που χαρακτηρίζει αυτή την ηλικία δίνονται με έναν πολύ γλυκό και νοσταλγικό τρόπο.
Επίσης, είναι μια καλοδουλεμένη ταινία με στρωτό σενάριο, γρήγορη εξέλιξη και καλή πλοκή. Φαινομενικά είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας, αφού η ηρωίδα -και όχι μόνο- γίνεται χρονοταξιδιώτισσα, αλλά στην πραγματικότητα στόχος της ταινίας είναι να μας υπενθυμίσει πόσο μπερδεμένος είναι ο άνθρωπος όταν βρίσκεται στην εφηβεία, αλλά και πόσο τέλεια είναι αυτή η φάση της ζωής. Ο σεναριογράφος θέλει να περάσει το μήνυμα πως όταν είσαι δεκαεπτά οφείλεις να ζήσεις όσο πιο έντονα και τρελά τις στιγμές εκείνες, λίγο πριν περάσεις και επίσημα στον κόσμο των μεγάλων.
Ένα άλλο μήνυμα που επαναλαμβάνεται συνεχώς στην ταινία είναι το "Time waits for no one", δηλαδή ο χρόνος δεν περιμένει για κανέναν. Είναι ένα πολύ ουσιαστικό motto που συχνά το ξεχνάμε, ενώ θα έπρεπε να είναι κάθε στιγμή στο μυαλό μας. Η ζωή είναι μικρή, κυλά γρήγορα και επιταχύνει χρονιά με τη χρονιά όλο και πιο πολύ όσο μεγαλώνουμε. Ο χρόνος δεν μας περιμένει και για αυτό κάθε στιγμή είναι η πιο κατάλληλη για να ξεκινήσουμε ή για να συνεχίσουμε ό,τι πιο πολύ θέλουμε!
Περιττό να αναφέρω βέβαια, ότι στα θετικά της ταινίας είναι ότι είναι γιαπωνέζικη, μια και έχω αδυναμία στον ασιατικό κινηματογράφο και στην κουλτούρα της Άπω Ανατολής γενικά...
Ακολουθούν δύο βιντεάκια. Το πρώτο αναφέρεται στην anime ταινία (2006) και το δεύτερο στην ταινία που γυρίστηκε το 2010 και που βασίζεται στην αρχική ιδέα.