11.8.10

Αρχαία Ελληνικά στα Σχολεία


Πολύ σημαντική η πρόθεση ορισμένων δημοτικών σχολείων στην Αγγλία να προσθέσουν στο πρόγραμμα μαθημάτων και τα Αρχαία Ελληνικά πιστεύοντας πως θα εξασκήσουν περισσότερο τους μαθητές στη διαδικασία εκμάθησης ξένων γλωσσών.

Χαρακτηριστική είναι η άποψη της δρος Λόρνα Ρόμπινσον, όπως δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας "Το Βήμα": (http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=347053&dt=05/08/2010)

«Είμαι πεπεισμένη ότι τα Αρχαία Ελληνικά θα εφοδιάσουν τους μαθητές με μια στέρεα βάση προκειμένου να κατανοήσουν τις πολυπλοκότητες της αγγλικής γραμματικής» δήλωσε χαρακτηριστικά η κυρία Ρόμπινσον. «Οι άνθρωποι συχνά αναστατώνονται στην ιδέα τού να μάθουν μια ξένη γλώσσα με διαφορετική αλφάβητο. Ωστόσο έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, παρ΄ όλο που πραγματικά όλο αυτό έχει μια διαφορετική διάσταση, οι άνθρωποι προσαρμόζονται εύκολα, χωρίς ουσιαστικό πρόβλημα».

Άραγε στο ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης ξέρουμε γιατί είναι τόσο σημαντικά τα Αρχαία Ελληνικά; Το έχουμε ψάξει; Όταν μας ρωτούν οι μαθητές "γιατί κυρία να κάνουμε τόσες ώρες Αρχαία Ελληνικά;" μπορούμε να τους πείσουμε για τη σημαντικότητα του μαθήματος;

Προφανώς και η απάντηση δεν είναι εύκολη. Και αυτό διότι το μάθημα έχει πολλές παραμέτρους και πολλά στάδια μέχρι να φτάσει κάποιος να μπορεί να διαβάζει κείμενα από το πρωτότυπο με κάποια ευκολία. 
Το μάθημα περιλαμβάνει τα εξής: α) μετάφραση β) γραμματική και συντακτικό γ) ρίζες λέξεων από τις οποίες παράγονται νέες ελληνικές λέξεις δ) λεξιλόγιο και ε) κατανόηση και παραγωγή προβληματισμού επί του περιεχομένου του κειμένου.

Για να φτάσουμε στο (α), δηλαδή στη μετάφραση είναι απαραίτητο να κατέχουμε τη γραμματική, το συντακτικό και το λεξιλόγιο της Αρχαίας Ελληνικής. Και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Πώς να πείσεις τους μαθητές να αποστηθίσουν αρχικούς χρόνους, κλίση ουσιαστικών και ένα σωρό κανόνες; Το θεωρούν χάσιμο χρόνου. Είναι ανιαρό, φαίνεται οπισθοδρομικό στην επόχη μας. Δεν μπορώ παρά να ομολογήσω πως και η ίδια κουράζομαι να γράφω στον πίνακα ξανά και ξανά το "λύω, λύεις, λύει" ή το "ειμί, ει, εστί". Πιστεύω λοιπόν πως είναι απαραίτητο να ενσωματωθούν στα σχολικά βιβλία ασκήσεις που να καθιστούν τη γραμματική και το λεξιλόγιο παιχνίδι. Τα παιδιά θέλουν να παίξουν, αλλά κι εμείς οι καθηγητές θέλουμε να παιξουμε. Και τα διανοητικά παιχνίδια είναι τα πιο ωραία! Είναι λοιπόν καιρός να σχεδιαστούν πρωτότυπες ασκήσεις, αλλά και ηλεκτρονικά παιχνίδια με ανάλογο περιεχόμενο και στόχο. ΠΙστέψτε με, υπάρχουν αξιολογότατοι σχεδιαστές παιχνιδιών με μεράκι και ιδέες που θα μπορούσαν να κάνουν θαύματα. Οφείλει όμως το υπουργείο να δώσει κίνητρο και σε αυτούς για να ασχοληθούν με το θέμα, αλλά και στους καθηγητές για να τα χρησιμοποιήσουν στην ψηφιακή τάξη, για την οποία τόσος λόγος γίνεται τελευταία...

1.8.10


Χρειάζεται πολλή προσοχή και ενημέρωση πρωτού αποφασίσουν οι μαθητές  την κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν και τις σπουδές που θα κάνουν. Η δική μου συμβουλή είναι να μη βάζουμε τη ματαιοδοξία μας πάνω από τη λογική. Θα σας παραθέσω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε τι εννοώ. Πρόσφατα ένας γονέας με καμάρι με ενημέρωσε πως η κόρη του έπιασε 17.000 μόρια περίπου στη θεωρητική κατεύθυνση και πως για αυτό το λόγο απέρριψαν τα ΤΕΙ κάποιων παραιατρικών κλάδων για να περάσει σε σχολή ιστορίας και αρχαιολογίας. Το καταλαβαίνω πως ήταν μια αρκετά υψηλή επίδοση και πως τούς "ακούστηκε" καλύτερα να σπουδάσει το παιδί τους σε μια σχολή με περισσότερο κύρος. Όμως, οι εποχές αλλάξανε! Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη πλέον από τόσους ιστορικούς, αρχαιολόγους ή φιλολόγους. Δεν χρειαζόμαστε καν τόσους πολλούς δικηγόρους ή γιατρούς. Ας αφήσουμε στην ακρή το "τι θα πει ο κόσμος" και ας αντιμετωπίσουμε την κατάσταση με ρεαλισμό, υπευθυνότητα και λογική. Και όλα αυτά τα υποστηρίζω μόνο και μόνο γιατί έχω βιώσει και η ίδια το άγχος της επαγγελματικής αποκατάστασης και της αναδουλειάς. Και ακόμη διότι στεναχωριέμαι για τους φίλους μου που είτε είναι άνεργοι είτε ξενιτεύονται για να διεκδικήσουν καλύτερη ζωή. Και φυσικά επειδή ζω κάθε χρόνο το άγχος των δεκάδων υποψηφίων και την αγωνία των γονέων τους. Τα πονάω και τα καταλαβαίνω τα παιδιά που ονειρεύονται σπουδές, αλλαγές και φοιτητική ζωή σε μεγάλες πόλεις. Δεν πρέπει όμως να σκεφτούν λίγο καλύτερα και το μέλλον τους;

Παρακάτω αναδημοσιεύω τα πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα του καθηγητή Θ. Κατσανέβα αναφορικά με τα επαγγέλματα που θα έχουν προοπτικές το 2010 και τα επόμενα 5-10 χρόνια και για αυτά που είναι ήδη κορεσμένα.Το κείμενο άντλησα από την ηλεκτρονική έκδοση της ελευθεροτυπίας (www.enet.gr)


Οι δάσκαλοι πάντα... επάνω οι άλλοι «θεωρητικοί» κάτω!

Για επαγγέλματα που συνδέονται με το πρώτο και δεύτερο επιστημονικό πεδίο, οι δάσκαλοι κατά πρώτο λόγο και οι νηπιαγωγοί κατά δεύτερο συνεχίζουν να έχουν θετικές ή και πολύ θετικές επαγγελματικές προοπτικές. Δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο η θέση των φιλολόγων, αρχαιολόγων, θεολόγων, ιστορικών, ανθρωπολόγων, γεωγράφων, πολιτικών επιστημόνων και γενικότερα τα επαγγέλματα που συνδέονται με θεωρητικές σπουδές παραμένουν σε δυσχερή ή και περισσότερο δυσχερή θέση. Ομως, στην περίπτωσή τους υπάρχει η δυνατότητα ευρειών διεξόδων σε άλλα επαγγέλματα, όχι άμεσα συνδεδεμένα με τις συγκεκριμένες σπουδές. Σε αρνητική από ουδέτερη μετατρέπεται η επαγγελματική απορροφητικότητα των γυμναστών και των ψυχολόγων. Οι νομικές σπουδές αποτελούν μια ευρεία βάση για ένταξη σε διάφορα επαγγέλματα, ιδιαίτερα αυτά που συνδέονται με την οικονομία. Ομως, για τους δικηγόρους, όπως και για τους δημοσιογράφους, χειροτερεύει η κατάσταση, αφού στους συναφείς κλάδους υπάρχει μεγάλος κορεσμός και είναι ιδιαίτερα δυσχερές να εισχωρήσουν νέοι χωρίς οικογενειακά ή φιλικά ερείσματα.