30.11.09

Η Έρημος Μοχάβε

Η έρημος Μοχάβε βρίσκεται στο επίκεντρο θρύλων και φημολογιών. Είναι γνωστή ως μια από τις κύριες τοποθεσίες όπου βρίσκονται οι περίφημες «μυστικές βάσεις» του αμερικανικού στρατού στις οποίες αναπτύσσονται παράξενες τεχνολογίες, αλλά και ως τόπος που παρατηρούνται παράξενα και ανεξήγητα φαινόμενα…
Η Μοχάβε βρίσκεται στη νοτιοανατολική Καλιφόρνια των Η.Π.Α., αλλά εισχωρεί και σε εδάφη τής Νεβάδα, τής Αριζόνα και τής Γιούτα. Είναι ένα χαλί αφιλόξενης γης –με ελάχιστες γόνιμες περιοχές– πετρώδης, σκοτεινή και κλιματολογικά ακραία, που φιλοξενεί ωστόσο δεκάδες παράξενους ζωικούς, φυτικούς –μα και εξωγήινους καθώς λένε– οργανισμούς.

Για αιώνες αποτελούσε το χώρο κατοικίας και δράσης των ντόπιων Ινδιάνων Μοχάβε, απ' τους οποίους πήρε και το όνομά της. Μοχάβε στη γλώσσα της συγκεκριμένης φυλής σημαίνει «οι άνθρωποι που ζούνε δίπλα στο νερό». Όσοι έχουν απομείνει πλέον είναι συγκεντρωμένοι στις εκβολές του ποταμού Κολοράντο. Είναι φιλήσυχοι άνθρωποι με πολλές παραξενιές – τουλάχιστον για τα δεδομένα ενός σύγχρονου δυτικού ανθρώπου. Έχουν αναπτύξει αυστηρά τυπικά για τα πάντα, ακόμη και για να κάθονται: Είτε ακουμπούν την πλάτη τους σε δέντρο ή τοίχο και απλώνουν τα πόδια τους μπροστά, είτε κάθονται στις φτέρνες τους γονατισμένοι, ακουμπώντας την πατούσα του ενός ποδιού στην επιφάνεια του άλλου ποδιού. Καμιά άλλη στάση δεν είναι επιτρεπτή. Οι γυναίκες κάθονται απλώνοντας τα πόδια τους και βάζοντας το ένα πάνω στο άλλο ή, πιο σπάνια, κάθονται οκλαδόν. Εννοείται βέβαια ότι δεν επιτρέπεται να καθίσουν στο ίδιο παγκάκι ή σε κάθισμα αυτοκινήτου με άντρα με τον οποίο δεν έχουν πρώτο βαθμό συγγένειας, ούτε και να κολυμπήσουν, να περπατήσουν πλάι-πλάι ή να φάνε από το ίδιο πιάτο. Ο κατάλογος των αυστηρών κανονισμών συμπεριφοράς δεν τελειώνει. Πάντως, οι Μοχάβε έχουν τουλάχιστον καλή αίσθηση του χιούμορ, κάτι που φαίνεται και από τα ονόματά τους. Να κάποια ενδεικτικά: «Το πόδι μου είναι κατασκευασμένο από κίτρινο ανανά», «Πρόσωπο σαν του αλόγου», «Χτυπημένος από τον ήλιο στο κεφάλι» κλπ. 
Αφού οι Ινδιάνοι εκδιώχθηκαν μερικώς από την έρημο Μοχάβε, την εποχή που η άγρια Δύση διατέλεσε προσφιλής προορισμός των απανταχού τυχοδιωκτών, η περιοχή γέμισε με πόλεις και ορυχεία εξόρυξης ασημιού – σήμερα όμως μόνο τα φαντάσματά τους έχουν μείνει, εγκαταλελειμμένα σπίτια και «σαλούν» καλυμμένα με ιστούς αράχνης.
Οι θερμοκρασίες που «παίζουν» στην έρημο Μοχάβε δοκιμάζουν τις ανθρώπινες αντοχές: Το καλοκαίρι αγγίζουν τους 50ο C και το χειμώνα πέφτουν στους -20ο C. Τότε το κρύο είναι τσουχτερό. Αρκετές φορές τυγχάνει να χιονίσει και οι άσπρες νιφάδες καλύπτουν τα πάντα, προσδίδοντας στην περιοχή κάτι από Αρκτική. Όσο για τις βροχοπτώσεις, αυτές είναι σπάνιες, ορισμένες χρονιές όμως –όπως την άνοιξη του 2005– οι συνήθεις κλιματολογικές συνθήκες αναιρούνται, οι ουρανοί ανοίγουν κι η έρημος ποτίζεται επιτρέποντας στο χώμα της να γεννοβολήσει απίστευτων χρωματισμών λουλούδια.
Ο πιο γνωστός και παράξενος ανθός που γεννιέται μονάχα εκεί είναι των περίφημων Joshua trees. Είναι λευκός – και για να έχει κανείς την τύχη να τον δει από κοντά πρέπει να επισκεφτεί την έρημο Άνοιξη, μετά από νεροποντή. Διαφορετικά τα Joshua trees δεν ανθίζουν, αλλά παραμένουν ακανθώδη και κάπως «σοβαρά». Τα δέντρα αυτά έγιναν ευρύτερα γνωστά όταν οι U2 κυκλοφόρησαν τον ομώνυμο δίσκο τους (Joshua Tree), στο εξώφυλλο του οποίου υπήρχε ένα από αυτά τα δέντρα. Όσο για το όνομά τους, οφείλεται στους Μορμόνους που διέσχιζαν την έρημο στα μέσα του 19ου αιώνα. Λέγεται πως όταν πρωτοαντίκρισαν το φυτό, θυμήθηκαν συνειρμικά –λόγω του σχήματός του– τον Ιωσήφ ο οποίος σε μια βιβλική ιστορία υψώνει τα χέρια του στον ουρανό καλώντας με τον τρόπο αυτόν τον Θεό.
Κάτι άλλο που θα εντυπωσιάσει όποιον βρεθεί στη Μοχάβε είναι ένα τεραστίων διαστάσεων θερμόμετρο –το μεγαλύτερο του κόσμου– ύψους 41,15 μέτρων, το οποίο πιθανότατα τοποθετήθηκε εκεί λόγω των «τρελών» θερμοκρασιών που επικρατούν στην έρημο – και φυσικά αποτελεί πόλο έλξης πολλών τουριστών. 
Ο ακόρεστος για παράξενα θεάματα επισκέπτης θα δει από κοντά και μια πέτρα γιγαντιαίων διαστάσεων, η οποία λέγεται πως έχει τοποθετηθεί εκεί από τους κατοίκους της Αφροδίτης. Ο θρύλος λέει πως οι Αφροδιτιανοί τη χρησιμοποιούν ως σημάδι: είναι τόσο μεγάλη που τη βλέπουν από τον πλανήτη τους κι έτσι ξέρουν ακριβώς πού να προσγειωθούν κατά τις επισκέψεις τους στη Γη. Μάλιστα, ο αμφιλεγόμενος Βαν Τάσελ, που τη δεκαετία τού 1950 ισχυριζόταν ότι ερχόταν σε επαφή με εξωγήινους, είχε φροντίσει να κατασκευαστεί ένα αεροδρόμιο κοντά στον Γιγαντιαίο Βράχο ώστε να διευκολύνεται η προσγείωση των διαστημόπλοιων στην περιοχή! (Κατά κύριο λόγο όμως στον αεροδιάδρομο κατέφθαναν αμερικάνικα αεροπλάνα που μετέφεραν τουρίστες.) Μάλιστα, προς ικανοποίηση των επισκεπτών, λειτουργούσε την εποχή εκείνη και μαγαζί που σέρβιρε αποκλειστικά χάμπουργκερ και μηλόπιτα…
Το 2000, ένα μεγάλο κομμάτι του Γιγαντιαίου Βράχου αποσπάστηκε μυστηριωδώς αποκαλύπτοντας τον εσωτερικό γρανιτένιο κόσμο του. Σήμερα παρέες νέων, που είτε δεν φοβούνται την εισβολή από την Αφροδίτη, είτε τα ’χουν βρει με τους Αφροδιτιανούς, επισκέπτονται τα σαββατόβραδα τον Βράχο, κάνουν πάρτυ, πίνουν μπύρες και «στολίζουν» την αγέρωχη πέτρα με γράφιτι και συνθήματα, προκαλώντας την οργή των τοπικών αρχών.
Πάντως, δεν είναι μόνο οι Αφροδιτιανοί που υποτίθεται ότι έχουν επισκεφτεί τη Μοχάβε. Οι τουλάχιστον πέντε μυστικές αεροπορικές βάσεις που υπάρχουν σε όλη την περιοχή, οι συνεχείς απαγορεύσεις και οι τακτικές θεάσεις παράξενων φώτων και σκαφών, είναι αρκετές ενδείξεις για να υποστηρίζουν οι κάτοικοι και οι ερευνητές πως κάτι παράξενο συμβαίνει εκεί πέρα. Τα επικρατέστερα σενάρια κάνουν λόγο για μυστικές συμφωνίες μεταξύ των Αμερικανών και των Εξωγήινων, που επιτρέπουν στους Ξένους στήνουν εκεί τις βάσεις τους και να δοκιμάζουν ανενόχλητοι τις τεχνολογίες τους.
Πάντως, το βέβαιο είναι ότι στις βάσεις αυτές γεννήθηκαν και απογειώθηκαν τα γήινα πολεμικά αεροσκάφη που «προστάτευαν» την Αμερική κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, καθώς κι εκείνα που επιτέθηκαν και βομβάρδισαν το Ιράκ πρόσφατα. Την 4η Ιουλίου τού 1997 –που παρεμπιπτόντως είναι εθνική εορτή για τις Η.Π.Α.– πολλές αναφορές αυτόπτων μαρτύρων έκαναν λόγο για θεάσεις παράξενων λευκο-πορτοκαλί φώτων στον ουρανό. Μάλιστα, σύμφωνα με τους μάρτυρες, παρουσιάστηκαν στον ουρανό και αγνώστου ταυτότητας αντικείμενα που έμοιαζαν με διαμάντια κι άλλα που είχαν τριγωνικό ή οχταγωνικό σχήμα. Το μέγεθός τους ήταν όσο δυο ποδοσφαιρικά γήπεδα μαζί.
Όπως καταλαβαίνετε, ο ουρανός της ερήμου Μοχάβε δεν ησυχάζει ποτέ. Ακόμη και η πρώτη επανδρωμένη εκτόξευση ιδιωτικού διαστημικού σκάφους έγινε εκεί. Συγκεκριμένα την Τρίτη, 22 Ιουνίου 2004, το ιδιωτικό διαστημόπλοιο SpaceShip One πραγματοποίησε με επιτυχία την παρθενική του πτήση, στέλνοντας το αισιόδοξο μήνυμα ότι το διάστημα ανήκει σε όλους!
Ο ουρανός τής Μοχάβε, ειδικά όταν φωτίζεται μυστηριωδώς μέσα στη νύχτα, εξάπτει τη φαντασία των πανταχού φίλων του παράξενου. Μεγάλο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η γη της ερήμου. Αν τηλεμεταφερόμασταν τώρα εκεί και κρυβόμασταν κάπου, θα βλέπαμε λαγούς να χοροπηδούν αμέριμνοι, δίπλα σε σκορπιούς, φίδια, χιλιάδες έντομα και αινιγματικά πλάσματα της ερήμου. Λίγο πιο πέρα, πίσω από τόνους σκόνη, θα βλέπαμε τους Hells Angels, τους φανατικούς μοτοσικλετιστές, που δοκιμάζουν τις μηχανές τους σε αντίξοες συνθήκες, κάνοντας κόντρες αναμεταξύ τους. Ακόμη πιο πέρα, μακριά, θα αντικρίζαμε τεράστιους δρόμους με χιλιάδες αυτοκίνητα, θαύματα της ανθρώπινης τεχνολογίας, να σχίζουν τον ορίζοντα. Κι όταν θα κλείναμε τα μάτια μας, θα ακούγαμε τους ήχους που παράγονται συνδυαστικά απ’ όλα αυτά τα θαυμαστά, φυσικά και τεχνητά. Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις στο διάστημα, για να ζήσεις σε ένα εξωγήινο τοπίο…

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ωραιο

Ανώνυμος είπε...

eirini eimin nasai kala eirinaki kai taksidepsemas etsi apla kioraia

Ανώνυμος είπε...

πολύ κατατοπιστικό.

Ανώνυμος είπε...

πολύ ωραίο και χρήσιμο ευχαριστώ