8.12.08

ΛΟΥΤΡΙΝΑ ΑΡΚΟΥΔΑΚΙΑ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΟΣΦΑΙΡΑ

Κάποιοι μαθητές στη Βρετανία είχαν τη μοναδική ευκαιρία να κάνουν κάτι που πολλοί άνθρωποι θα χαιρόντουσαν να κάνουν: συνεργάστηκαν με την ομάδα διαστημικής πτήσης του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ και έστειλαν μέχρι τη στρατόσφαιρα τέσσερα λούτρινα αρκουδάκια για να θαυμάσουν από ψηλά τη Γη μας. Τα αρκουδάκια ταξίδεψαν με ένα αερόστατο ηλίου και 2 ώρες αργότερα εντοπίστηκαν από την ομάδα, η οποία τα περισυνέλεξε και μέτρησε τη θερμοκρασία τους (πηγή: in.gr).
Ναι, η πτήση των μικρών λούτρινων ζώων δεν κράτησε πολύ και ίσως να μην ακούγεται και τόσο εντυπωσιακό να πηγαίνουν βόλτα στη στρατόσφαιρα κάποια κουκλάκια, αλλά και μόνο που στη Βρετανία δίνεται μια μικρή δυνατότητα σε μαθητές να συμμετάσχουν σε ερευνητικά προγράμματα, είναι σπουδαίο. Διότι στη Βρετανία υπάρχουν πανεπιστήμια, όπου εκεί μέσα γίνεται πραγματική έρευνα, υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται να δώσουν ερεθίσματα σε μαθητές, που νοιάζονται να τους εξοικειώσουν με την Επιστήμη, που αν μη τι άλλο διαθέτουν Φαντασία.
Προσωπικά, η είδηση αυτή με γέμισε αισιοδοξία: Ήταν σαν να είδα μπροστά μου τα χαρούμενα πρόσωπα των παιδιών που έμαθαν πολλά πράγματα για τα στρώματα της γήινης ατμόσφαιρας, που μίλησαν με επιστήμονες για τα διαστημικά ταξίδια, που εργάστηκαν με πάθος να διαλέξουν τις κατάλληλες κούκλες για να τις στείλουν στον ουρανό, που τις έντυσαν με φροντίδα, που έλυσαν τις απορίες τους αναφορικά με τη θερμοκρασία που επικρατεί στα διάφορα στρώματα της ατμόσφαιρας, που άκουσαν συμπεράσματα και που γίναν κοινωνοί μιας ερευνητικής διαδικασίας. Αυτά τα παιδιά θα είναι πλέον πιο υποψιασμένα για τον τρόπο που λειτουργεί η Επιστήμη, για τους ανθρώπους που αφοσιώνονται σε κάποιον σκοπό ώστε η ανθρωπότητα να προχωρήσει και να μάθει ακόμη πιο πολλά για τον κόσμο που ζούμε. Τα παιδιά αυτά μάλλον θα έχουν πιο πολλές πιθανότητες να ασχοληθούν με τη γνώση και τη μάθηση. Η εμπειρία αυτή έχει καταγραφεί για πάντα στις ψυχές τους.
Έτσι πρέπει να είναι τα σχολεία: να έχουν κύρος, να δίνουν ερεθίσματα στους μαθητές, να διαθέτουν καθηγητές με φαντασία, να προσφέρουν συγκινήσεις...

8.9.08

ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΖΩΗ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ, ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΕΡΜΑΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑΣ!




Την Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008, το «Ε» της Ελευθεροτυπίας ήταν αφιερωμένο στην εκπαίδευση. Μεταξύ διαφόρων άρθρων ξεχώρισα ένα με τον τίτλο «Τα Αμφιθέατρα του Second Life» του συντάκτη Γιάννη Μπογιόπουλου.


Το Second Life είναι ένα on-line παιχνίδι που έχει «παγιδέψει» εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο. Και αυτό γιατί τους δίνει τη δυνατότητα να ζήσουν μια άλλη, εικονική δεύτερη ζωή, σε έναν άλλον κόσμο. Σε έναν κόσμο εξίσου ανταγωνιστικό και δύσκολο με το δικό μας, ο οποίος όμως χτίζεται εδώ και τώρα και επομένως δίνει στον καθένα τη μοναδική δυνατότητα να γίνει κάτι άλλο, να κερδίσει χρήματα, δόξα, καταξίωση, πολλά πτυχία και μάλιστα δίχως να ξεμυτίσει από το δωμάτιό του.

31.8.08

ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ

Δημόσιοι υπάλληλοι
Κώστας Καρυωτάκης
Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν
σαν στήλες δύο-δύο μες στα γραφεία,
(Ηλεκτρολόγοι θα'ναι η πολιτεία
κι ο Θάνατος που τους ανανεώνουν.)

Κάθονται στις καρέκλες, μουνζουρώνουν
αθώα λευκά χαρτιά, χωρίς αιτία.
"Συν τη παρούση αλληλογραφία
έχομεν την τιμήν" διαβεβαιώνουν.

Και μοναχά η τιμή τους απομένει,
όταν ανηφορίζουνε τους δρόμους,
το βράδι στις οχτώ, σαν κουρντισμένοι.

Παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους,
σκέπτονται το συνάλλαγμα, τους ώμους
σηκώνοντας οι υπάλληλοι οι καημένοι.


εξαιρετικά αφιερωμένο σε όσους ενίσχυσαν με τη συμπεριφορά, την ανοργανωσιά και την απροθυμία τους τη γραφειοκρατική διαδικασία πρόσληψης εκπαιδευτικών φέτος. Γνώρισα κάποιους τέτοιους υπαλλήλους...

27.5.08

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Δ΄ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ

Τα θέματα των Αρχαίων Ελληνικών στα οποία διαγωνίστηκαν οι μαθητές των Εσπερινών Λυκείων είναι εδώ

Παραθέτω τις ενδεικτικές απαντήσεις που αφορούν στις παρατηρήσεις για το Άγνωστο Κείμενο:

Μετάφραση
Εκείνος (δηλ. ο Ηρακλής) βλέποντας την Ελλάδα να είναι γεμάτη από πολέμους, επαναστάσεις και πολλές άλλες συμφορές, αφού έδωσε ένα τέλος σε όλα αυτά και αφού συμφιλίωσε τις πόλεις μεταξύ τους, υπέδειξε στους μεταγενέστερους με ποιους πρέπει να είναι σύμμαχοι και εναντίον ποιων πρέπει να κάνουν πολέμους. Και αφού οργάνωσε μια εκστρατεία εναντίον της Τροίας, η οποία τότε είχε την πιο μεγάλη δύναμη μεταξύ των πόλεων της Ασίας, ξεπέρασε τόσο πολύ στη στρατηγία αυτούς που αργότερα πολέμησαν εναντίον αυτής της ίδιας πόλης, ώστε εκείνοι έχοντας μαζί τους όλη τη δύναμη των Ελλήνων μόλις που κατόρθωσαν να την πολιορκήσουν μετά από δέκα χρόνια, ενώ εκείνος σε ελάχιστες ημέρες και με ευκολία την κυρίευσε ολοκληρωτικά.

Γραμματική

εἴδομεν

τοῖς στάσεσι

τῶν πλεόνων

τῷ ὂντι

τούτων

ὑποδεικνύασι

ἅς

τῆς μεγάλης

διαφέρειν

τῷ ἒτει

Συντακτικό
Ι.

· πολέμων: γενική αντικειμενική στο επίθετο μεστήν

· οὖσαν: κατηγορηματική μετοχή που εξαρτάται από το ρήμα ὁρῶν

· Τοῖς ἐπιγιγνομένοις: έμμεσο αντικείμενο στο ρήμα ὑπέδειξε

· ἐκφέρειν: υποκείμενο στο απρόσωπο ρήμα δεῖ

· ἐπί Τροίαν: εμπρόθετος προσδιορισμός της εχθρικής κατεύθυνσης στο στρατείαν

· τῇ στρατηγίᾳ: εμπρόθετος προσδιορισμός της αναφοράς στο ρήμα διήνεγκε

ΙΙ.
  • πρὸς οὓς δεῖ τοὺς πολέμους ἐκφέρειν: πλάγια ερωτηματική ονοματική πρόταση κρίσης. Είναι μονομελής, μερικής άγνοιας. Εισάγεται με την αναφορική αντωνυμία «ος», εκφέρεται οριστική (δεῖ), δηλώνει το πραγματικό και χρησιμοποιείται ως άμεσο αντικείμενο στο ρήμα «ὑπέδειξε».
  • ἥπερ εἶχε τότε μεγίστην δύναμιν τῶν περὶ τὴν Ἀσίαν: Αναφορική προσδιοριστική πρόταση στη λέξη «Τροίαν». Εισάγεται με την αναφορική αντωνυμία «ἥπερ», εκφέρεται με οριστική (εχε) και δηλώνει το πραγματικό.

20.2.08

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΕΛΑΤΟΧΩΡΙ

Εχθές πήγαμε εκδρομή με το σχολείο στο Ελατοχώρι, στα Πιέρια Όρη. Ξεκινήσαμε από τη Θεσσαλονίκη και σε δυο ωρίτσες ήμασταν στον προορισμό μας. Ο καιρός ήταν θαυμάσιος, ο ήλιος γενναιόδωρος, και το χιόνι λαμπερό και αφράτο!

Οι μαθητές παίξανε, κάνανε τρέλες, γελάσανε με την ψυχή τους! Όσο για το φαγητό... τι να πω; Το τας κεμπάμπ που έφαγα ήταν κορυφαίο. Είναι άλλωστε από τα αγαπημένα μου φαγητά...

Πραγματικά, είχα ξεχάσει πόσο όμορφες είναι οι ημερήσιες εκδρομές με το σχολείο. Είχαν περάσει 10 χρόνια από την τελευταία φορά που είχα λάβει μέρος σε σχολική εκδρομή... (αλήθεια πότε πέρασαν τόσα πολλά χρόνια...)

Ανυπομονώ για την επόμενη εξόρμηση...

Το post αυτό το αφιερώνω σε όλους τους μαθητές του 7ου λυκείου που ξέρουν να διασκεδάζουν και να μας κάνουν κι εμάς τους καθηγητές να γινόμαστε και πάλι παιδιά!!!

27.1.08

ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ Ή ΠΕΡΙΓΡΑΦΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Την εβδομάδα που μας πέρασε κλήθηκα να καταθέσω την τελική βαθμολογία τετραμήνου για κάθε μαθητή μου. Έπρεπε με λίγα λόγια να αξιολογήσω 120 παιδιά περίπου στο μάθημα των αρχαίων ελληνικών. Ε, λοιπόν, δεν περίμενα πως θα μου ήταν τόσο δύσκολο! Άλλωστε, είχα ήδη σχηματίσει εικόνα για τον καθέναν από αυτούς. Ήξερα ποιες ήταν οι επιδόσεις τους στο διαγώνισμα και στα τεστ, ήξερα αν προσπαθούν, αν συμμετέχουν, αν είχαν διάθεση για βελτίωση, αν είχαν κενά, αν είχαν μαθησιακές δυσκολίες κλπ. Επομένως, γιατί δυσκολευόμουν να τους βαθμολογήσω; Τι ήταν αυτό που με προβλημάτιζε και με στεναχωρούσε σε ορισμένες περιπτώσεις;


Εκείνο που με πείραξε ήταν που έπρεπε να βάλω πλάι σε κάθε μαθητή έναν αριθμό. Έναν κρύο αριθμό που πολλές φορές δεν ανταποκρίνεται και πλήρως στην καθεαυτή επίδοση του μαθητή, μια και λαμβάνουμε υπόψη μας και άλλους παράγοντες προτού βαθμολογήσουμε, όπως το αν ένας μαθητής έχει τη δέουσα συμπεριφορά, αν είναι κάθε μέρα διαβασμένος και όχι μόνο την ημέρα του διαγωνίσματος, αν έχει μαθησιακές δυσκολίες, αν χρειάζεται ενθάρρυνση κλπ.


Ένας κρύος αριθμός πλάι σε κάθε ψυχούλα. Εσύ είσαι 13άρι στα αρχαία, εσύ 9άρι, εσύ 18άρι... Ναι αλλά γιατί πήρες 15 ενώ είχες γράψει 12 στο διαγώνισμα; Ξέρεις; Σου είπε κανείς; Ή εσύ γιατί πήρες 12 ενώ είχες γράψει 13; Μήπως σε αδίκησαν; Μήπως φταίει ο καθηγητής ή μήπως φταις και εσύ λιγάκι;


Οι παραπάνω σκέψεις με έκαναν να σκεφτώ πολύ για τον καθένα μαθητή μου. Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν και έχω εξήγηση για τον βαθμό του καθενός. Δυστυχώς όμως το σύστημα αξιολόγησης δεν μου επιτρέπει να περιγράψω κάπου επίσημα την πλήρη εικόνα του κάθε παιδιού. Θα ήθελα μαζί με τη βαθμολογία να υπήρχε και μια άλλη καρτέλα όπου να δικαιολογούμε το πώς και το γιατί. Θα μου πείτε, μπορείς αυτό να το κάνεις προφορικά. Όμως την ημέρα που δίδονται οι βαθμολογίες, γίνεται συνήθως τέτοιος πανικός που δεν προλαβαίνεις να μιλήσεις πολύ με τον κάθε γονέα και να του εξηγήσεις πλήρως την εικόνα του παιδιού του μέσα στην τάξη.


Προσωπικά πάντως, καλύπτω αυτή μου την ανάγκη να εξηγήσω τι προσδοκώ και τι πιστεύω για τον κάθε μαθητή, γράφοντας σύντομα προσωπικά σχόλια στα διάφορα τεστ. Κατ' αυτόν τον τρόπο πιστεύω ότι ο μαθητής νιώθει ότι του δίνουμε προσοχή και κοπιάζει περισσότερο. Καταλαβαίνει ότι δεν είναι απλώς μια μονάδα στο σύνολο της τάξης, αλλά ότι ο καθηγητής τον υπολογίζει και θέλει πραγματικά να τον βοηθήσει όσο μπορεί!


Αξίζει να προσπαθήσουμε για το καλό όλων των παιδιών! Καλές βαθμολογίες σε όλους!