1.12.07

ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

Πάνε ήδη κάποιοι μήνες που εργάζομαι σε κάποιο λύκειο. Είναι μια εργασία ενδιαφέρουσα, διασκεδαστική ως ένα βαθμό, αλλά και απαιτητική και πολύ κουραστική... μα πάνω απ' όλα διαφορετική απ' όσα σκεφτόμουν όταν τα προηγούμενα χρόνια εργαζόμουν σε φροντιστήριο ή διάβαζα για τον ΑΣΕΠ.

Στο φροντιστήριο είσαι φίλος με τα παιδιά, διότι το κλίμα είναι φιλικό εκ προοιμίου. Στο σχολείο όμως οφείλεις να κάνεις τεράστιο αγώνα για να "κερδίσεις" τη συμπάθεια όλων. Άλλες φορές πάλι η καλή διάθεση του καθηγητή μπορεί να παρεξηγηθεί και οι λεπτές ισορροπίες να διαταραχθούν. Μπορεί οι μαθητές να ξεπεράσουν τα όρια και να χρειαστεί να τα θέσεις και πάλι από την αρχή.
Επίσης στο σχολείο μπορεί να μην έχεις τόσες πολλές ώρες δουλειάς όσες στο φροντιστήριο, αλλά έχεις μπόλικες λοιπές εργασίες: άλλοτε έχεις να οργανώσεις κάποια γιορτή, άλλοτε ως υπεύθυνος τμήματος πρέπει να είσαι σε επαφή με τους γονείς των μαθητών και να φροντίζεις για την καλή ψυχολογία κάποιων μαθητών που ξέρεις ότι έχουν προβλήματα. Άλλοτε αναλαμβάνεις τα οικονομικά του σχολείου ή το μητρώο των μαθητών ή λοιπές γραφειοκρατικές μεν, απαραίτητες δε αρμοδιότητες.

Έπειτα παρατηρείς ότι τα παιδιά είναι τελείως διαφορετικά στο σχολείο απ’ ό,τι στο φροντιστήριο ή στο σπίτι τους, διότι παρασύρονται από την ψυχολογία της μάζας με αποτέλεσμα να συμπεριφέρονται συχνά πανομοιότυπα. Και μια πανομοιότυπη στάση από πολλά μέλη, συχνά είναι προβληματική…


Πιο ειδικά, τα παιδιά της πρώτης λυκείου είναι πολύ χαριτωμένα, διότι έχουν τη γλυκιά ζωηράδα της εφηβείας και εκφράζονται με περισσότερο αυθορμητισμό από τα μεγαλύτερα παιδιά. Το μάθημα των αρχαίων μπορεί να μην είναι και το πιο ενδιαφέρον πράγμα που έχουν να κάνουν και οι έξι ώρες εβδομαδιαίως ίσως και να μοιάζουν υπερβολικές - παρόλ' αυτά κάνουν την προσπάθειά τους.

Στη δευτέρα λυκείου όμως όλα αλλάζουν: οι μαθητές επιλέγουν την κατεύθυνση που τους ενδιαφέρει και ελαφρά τη καρδία παραμελούν, βασικά αδιαφορούν για τα υπόλοιπα μαθήματα. Ο καθηγητής των αρχαίων, της ιστορίας, της βιολογίας, της ξένης γλώσσας γίνεται ξαφνικά εχθρός. Είναι αυτός που έρχεται να τους χαλάσει την ησυχία, πολύ συχνά νιώθει ανεπιθύμητος.

Στην τρίτη λυκείου και πάλι αλλάζει το σκηνικό. Είναι όλοι τους πιο μαζεμένοι, πιο συνειδητοποιημένοι. Βάζουν στόχους, προετοιμάζουν το μέλλον τους. Υπομένουν στωικά ακόμη και τα μαθήματα που δεν άπτονται των ενδιαφερόντων τους για δυο λόγους: 1) θέλουν ένα καλό απολυτήριο και 2) έχουν μπει από την αρχή της χρονιάς σε μια ρέγουλα διαβάσματος.

Έτσι λοιπόν, για να αντεπεξέλθεις ως εκπαιδευτικός, δεν αρκεί να είσαι γνωστικά προετοιμασμένος, πρέπει να είσαι και ώριμος και ισορροπημένος ως προσωπικότητα ώστε να μπορείς να χειριστείς διάφορες καταστάσεις ανά περίπτωση.
Τα ψυχικά αποθέματα, η γενναιοδωρία, η αγάπη, αλλά και η αυστηρότητα κι η αντικειμενικότητα οφείλουν να πηγαίνουν χέρι-χέρι με στόχο πάντα το καλύτερο για τα παιδιά και κατ’ επέκταση για την κοινωνία του μέλλοντος.

8.8.07

ΑΣΕΠ: ΑΠΙΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ;

Δυο χρόνια πριν θεωρούσα ότι το να πετύχει κανείς στο διαγωνισμό που διοργανώνει ο ΑΣΕΠ για τους εκπαιδευτικούς ήταν τουλάχιστον αδύνατο. Έτσι λοιπόν πήρα μέρος στο διαγωνισμό του 2005 μην έχοντας διαβάσει σχεδόν τίποτα. Τα αποτελέσματα με διέψευσαν. Μπορεί οι βαθμολογίες μου να μην ήταν καλές, όμως ήταν πάνω από τη βάση, γεγονός που με κατέτασσε στους επιτυχόντες και μη διοριστέους εκείνης της χρονιάς.
Το ότι δεν βρισκόμουν στους πίνακες των αποτυχόντων λοιπόν, μου έδωσε θάρρος και έτσι άρχισα σιγά σιγά να σκέφτομαι θετικά το ενδεχόμενο να διαβάσω πιο συστηματικά. Θυμάμαι μάλιστα τα λόγια ενός φίλου μου μαθηματικού: "Διάβασε για τον επόμενο διαγωνισμό. Το ότι βρίσκεσαι στους επιτυχόντες είναι ο προάγγελος του διορισμού σου".
Κάπως έτσι, δειλά στην αρχή, πιο δυναμικά στην πορεία ξεκίνησα την προσπάθεια. Και έχω την ανάγκη πια να μοιραστώ με άλλους ανθρώπους την εμπειρία μου με την ελπίδα να τους βοηθήσω να οργανωθούν καλύτερα για τον επόμενο διαγωνισμό.

19.7.07

ΑΣΕΠ 2007: ΤΑ ΝΕΑ ΗΤΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ... ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΝΑΜΕΙΚΤΑ

Η 17 η Ιουλίου 2007 ήταν μια ευχάριστη μέρα. Έξι μήνες μετά τη δοκιμασία του ΑΣΕΠ βγήκαν τα αποτελέσματα. Τι αγωνία ήταν αυτή; Κάθε μέρα έμπαινα σε εκπαιδευτικά sites και έψαχνα για νέα. Όμως όλα ήταν φλου. Όταν τελικά ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα ήμουν εκτός σπιτιού. Μου τηλεφώνησε ο Λουκάς για να μου πει τα ευχάριστα. "Πέρασες 14η! Συγχαρητήρια!" Εννοείται πως δεν πίστευα στα αυτιά μου! Δεν περίμενα να τα είχα πάει τόσο καλά, ώστε να είμαι στους διοριστέους της πρώτης φουρνιάς...
Τώρα αγωνιώ για τη συνέχεια της ιστορίας. Πού θα υπάρχουν κενά; Θα μπορέσω να φύγω αυτή τη χρονιά ή θα ήταν καλύτερα να πάω τη δεύτερη; Οι απορίες πολλές.
Εχθές πήγα στη δευτεροβάθμια για να θέσω κάποια τέτοια ερωτήματα, αλλά δυστυχώς οι υπάλληλοι εκεί δεν είχαν την απαραίτητη ενημέρωση κι έτσι τα ερωτήματα έμειναν ψιλοαναπάντητα. Θα τη βρω όμως την άκρη, πού θα πάει;