16.8.06

ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΛΩΜΟ...

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η νέα ύλη για το διαγωνισμό των εκπαιδευτικών 2006 (ή μήπως 2007;), έχω επιδοθεί στην έρευνα βιβλίων ικανών να καλύψουν τουλάχιστον τα γνωστικά αντικείμενα.


Ψάχνοντας λοιπόν ειδικά για το Διονύσιο Σολωμό, βρήκα μια πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα στην οποία υπάρχουν κάποια άρθρα για το σολωμικό έργο, αλλά και μελοποιημένα αποσπάσματα από τα έτσι κι αλλιώς αποσπασματικά ποιήματά του.


Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που σκέφτηκα να παραπέμψω και άλλους λάτρεις του Σολωμού στη συγκεκριμένη σελίδα. Πηγαίνετε λοιπόν στη διεύθυνση www.parliament.gr/onlinePublishing/intro.htm


Ελπίζω να βρείτε τις εκεί δημοσιεύσεις ενδιαφέρουσες...

ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ


Ο Επιτάφιος του Περικλή είναι ένα κείμενο-παράδοση, διότι διδάσκεται στις σχολικές τάξεις του ελληνικού σχολείου εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες. Μέχρι πριν από ένα χρόνο αποτελούσε εξεταστέα ύλη για τους μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης γ' ενιαίου λυκείου. Πλέον, όμως, αποτελεί διδακτέα ύλη για όλους τους μαθητές της γ' λυκείου, αφού ενσωματώθηκε στα μαθήματα της γενικής παιδείας.
Κατά τη γνώμη μου, ήταν μια σοφή απόφαση -εκ μέρους του υπουργείου παιδείας και του παιδαγωγικού ινστιτούτου- να εισαγάγουν τον Επιτάφιο στη γενική παιδεία: Διότι είναι ένα έργο αυτοτελές στο οποίο διαφαίνεται σε όλο της το μεγαλείο η αρχαία Αθήνα. Όποιος λοιπόν θέλει να λέει ότι έχει τη στοιχειώδη κλασική παιδεία, είναι αναγκαίο να έχει διαβάσει έστω και μια φορά το συγκεκριμένο κείμενο.
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι οι μαθητές θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης δεν ενθουσιάστηκαν ουδόλως όταν ενημερώθηκαν ότι θα έχουν μάθημα αρχαίων ελληνικών και στην τρίτη τάξη του λυκείου. Και μάλλον έχουν δίκιο, μια και σε αυτή τη χρονιά όλοι επικεντρώνονται στα μαθήματα της κατεύθυνσης και επιθυμούν ο κορμός να είναι απλός. Και καλώς ή κακώς ο Επιτάφιος δεν είναι και τόσο εύκολο κείμενο. Παρόλα αυτά οι ιδέες που περικλείει και οι πολλαπλές συζητήσεις διαχρονικού ενδιαφέροντος που μπορούν να «ξεπηδήσουν» μέσα από τις σελίδες του, νομίζω ότι ικανοποιούν εντέλει τους μαθητές. Χρειάζεται όμως οπωσδήποτε καλή προετοιμασία από τον καθηγητή, ώστε να κάνει το μάθημα ενδιαφέρον για όλους.
Παρακάτω παραθέτω σχόλια για την καλύτερη κατανόηση των ενοτήτων 34, 35 και 36 του Επιταφίου. Πιστεύω πως θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα τόσο στους καθηγητές, όσο και στους μαθητές (αλλά και στους υποψηφίους του ΑΣΕΠ - ας μην ξεχνάμε ότι ο Επιτάφιος αποτελεί εξεταστέα ύλη στο συγκεκριμένο διαγωνισμό)...

6.8.06

ΓΡΑΙΚΟΙ Ή ΕΛΛΗΝΕΣ;

Με αφορμή το σχόλιο της «Ντίνας» στο post «Τι Σημαίνει η Λέξη "Έλληνας";», δημοσιεύω τη συνέχεια του άρθρου μου. Ελπίζω τα όσα διατυπώνονται παρακάτω να απαντούν ικανοποιητικά τις απορίες σου...

Ο ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ
Καθώς αναζητώ την αλήθεια για την ονομασία «Έλλην», διάφορες σκέψεις έρχονται στο μυαλό μου. Σκέφτομαι μια από τις βασικές αρχές της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, σύμφωνα με την οποία «αυτός που ονοματοθετεί είναι ο κυρίαρχος». Δίνω ένα παράδειγμα για να το καταλάβουμε καλύτερα: Όταν οι Δυτικοί ανακάλυψαν την Αυστραλία και πήγαν να την εξερευνήσουν, συνάντησαν παράξενους ανθρώπους τους οποίους τους βάφτισαν Αβορίγινες, λέξη που παράγεται από τον λατινικό εμπρόθετο προσδιορισμό «Ab origines», που σημαίνει «από τις αρχές». Οι Δυτικοί ήταν οι κυρίαρχοι, οι έχοντες τα όπλα ενώ οι ιθαγενείς της Αυστραλίας ήταν απλοί άνθρωποι που δεν είχαν αναπτυγμένο τεχνικό πολιτισμό. Ο πολιτισμός των ιθαγενών Αυστραλών ήταν φθαρτός, χάρασσαν καλλιτεχνήματα στο ξύλο ή ζωγράφιζαν εικόνες μαγικές στην άμμο. Τίποτα μεταλλικό ή μηχανικό δεν υπήρχε στον πολιτισμό τους, άρα για τους Δυτικούς, οι άνθρωποι αυτοί δεν είχαν πολιτισμό. Θεώρησαν, λοιπόν, πως οι άνθρωποι αυτοί μοιάζουν περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη φυλή ανά τον κόσμο με τους πρωτόγονους, τους ανθρώπους των σπηλαίων, και γι' αυτό τους ονόμασαν «αρχανθρώπους». Τους επέβαλαν οι κυρίαρχοι ένα όνομα που καθόλου δεν τους αντιπροσώπευε, ένα όνομα με το οποίο είναι γνωστοί σε όλον τον κόσμο. Αλήθεια, ποιο είναι το πραγματικό τους όνομα, αυτό με το οποίο θα ήθελαν να τους αποκαλούμε;